برخی تحلیلها، ایران را در شرایطی تصور میکردند که با فشارهای همزمان نظامی، سیاسی و رسانهای میتوان آن را به عقبنشینی واداشت. بر همین اساس، عملیاتی چندمرحلهای طراحی شد با این تصور که تضعیف ایران و محور مقاومت، زمینه تغییر معادلات منطقه را فراهم میکند. در کنار حملات نظامی، عملیات سایبری علیه زیرساختهایی مانند بانکها نیز بخشی از این فشارها بود.
اما آنچه در محاسبات آنها نادیده گرفته شد، شناخت نادرست از جامعه ایران و واکنش مردم بود. این خطای محاسباتی باعث شد بسیاری از برنامهریزیها برخلاف انتظار پیش برود و تصویری که از آینده ساخته بودند، با واقعیت فاصله زیادی داشته باشد. این قسمت از «خط آتش» روایتی از شکسته شدن یک تصور و پایان یک توهم است.