هدفون را در گوشم گذاشته بودم و با اصرار مادرم راهی خیابان شدم. جایی که همه درباره جنگ حرف میزدند. در میان صحبتها، یکی از دوستانم با خنده گفت: «من گرا مدرسهمان را دادهام که بزنند!» شوخی تلخی در دل روزهای پراضطراب جنگ.
همان لحظه آهنگ جدید چاوشی را گوش میدادم و متنش را میخواندم. جملهای که انگار حال خیلیها بود: «من وسط م، ترجیحم اینه برای ایران بمیرم.» میان ترس، نگرانی و زندگی روزمره، حس تعلق به وطن پررنگتر از همیشه بود.